Ileż to filmów o tajemniczych wirusach, zarazach i innych plagach już nakręcono. Setki, nespa? Jednak “Pontypool” zapowiada się mimo wszystko dość oryginalnie.

Coraz mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że wybitny “Straight into Darkness” był dla Jeffa Burra tylko wypadkiem przy pracy, jednorazowym wyskokiem ku kinu troszkę ambitniejszemu. Jeff chyba już do końca życia pozostanie przy niskobudżetowych, głupiutkich filmidłach dla których określenie “straight-to-DVD” to wręcz komplement. Zwiastun “Luger of the Black Sun” wydaje się ten fakt tylko potwierdzać.

Twórcy “Franklyna” nie zasypują gruszek w popiele i zamieszczają w necie co raz to więcej klipów promujących ich nietuzinkowe dzieło. Ja jestem jak najbardziej za! Nie jest to film ‘mainstreamowy’ więc dotarcie do szerszej publiczności ma utrudnione.  Mam nadzieje, że Opium przyczynia się na swój skromny sposób do rozpowszechniania informacji na temat tego obrazu. Zapraszam do zapoznania się z nową porcją klipów i obejrzeniem nowego włoskiego plakatu.

Koji Shiraishi, reżyser znakomitego “Noroi” widząc, że formuła której użył w tamtym filmie (horror stylizowany na dokument) staje się coraz bardziej popularna, wraca po kilku latach do tej stylistyki starając się ją jednocześnie maksymalnie wyeksploatować.

Serwis BloodyDisgusting zamieścił pierwsze fotosy promocyjne z filmu, który z kilku powodów wydaje się być niezwykle intrygujący. Po pierwsze: producentem obrazu jest Guillermo del Toro – miłośnik wszystkiego co dziwaczne. Po drugie: reżyseruje Vincenzo Natali – człowiek odpowiedzialny za pierwszy “Cube”. No i po trzecie: aktorzy w obsadzie – Adrien Brody i Sarah Polley – do fanów szablonowych i zwyczajnych produkcji raczej nie należą.

Wiecie dlaczego Hugh tak krzyczy? To z rozpaczy. Właśnie ukazał się nowy, francuski plakat promujący “X-Men Origins: Wolverine”. A wygląda tak:…

A na ten film pewnie nie zwróciłbym szczególnej uwagi (niespecjalnie kręci mnie kino “górskie”), gdyby nie wyjątkowo interesująca obsada jaką na planie zgromadził Daisaku Kimura.

Mariaż anime i S-F nie oznacza automatycznie kina dobrego. Każdy, komu zdarzyło się zagłębić w temat, trafiał na stosy produkcji średnich, lub zwyczajnie słabych. Jednak z drugiej strony, w formie anime powstają również dziełka nietuzinkowe. Ba, czasami nawet genialne. Albo raczej: Genialne.

Czy “Pale Cocoon” można do takich zaliczyć? Obejrzyjcie i przekonajcie się sami…

Tak sobie przeglądając filmografię Gary’ego Oldmana z niemałym zdziwieniem zdałem sobie sprawę, że aktor ten już od około piętnastu lat jedzie właściwie na swoim nazwisku. “Leon”, “JFK”, “Dracula”… kiedyś Oldman to była marka. Od połowy lat dziewięćdziesiątych to jednak równia pochyła, a role w Batmanach czy Harry Potterach wcale niekoniecznie mu pomagają w powrocie do elity. I absolutnie nie sądzę aby także “Rain Fall” Maxa Mannixa w jakikolwiek sposób znowu wywindował Gary’ego Oldmana na szczyty, ale sam film wzbudził we mnie pewne zainteresowanie.

O niezależnym filmie Jaminego Winansa “INK” pisałam wcześniej tutaj, przy okazji prezentacji pierwszego zwiastuna do tej niesamowitej produkcji. Dzisiaj zapraszam do obejrzenia nowej zajawki, która rożni się od poprzedniej zdecydowaną zmianą tonu – jest bardziej emocjonalna i stawia na dramaturgię postaci.