Ustępujcie miejsca starszym. Jak pokazuje krótki film Seana Soonga, brak dobrego wychowania może się skończyć… krwawo.

Dziś na ekrany polskich kin wkroczyli Avengers. Bohaterscy trykociarze po raz kolejny (tym razem zespołowo) ratują świat. Pamiętajmy jednak, że życie superbohaterów nie zawsze okryte jest chwałą…

Junaid Chundrigar po serii parodystycznych rysunków, które opublikował na swoim blogu, postanowił stworzyć krótką, slapstickową animkę. Trzeba przyznać, że efekt jest naprawdę… pocieszny.

„The Eagleman Stag” to prawdopodobnie jedna z najlepszych i najbardziej oryginalnych animacji jakie zobaczycie w tym roku.

Film Mikeya Please zdobył już imponującą liczbę nagród i wyróżnień i pokazywany był na dziesiątkach festiwali na całym świecie. I trzeba przyznać, że każda z tych nagród przyznana została jak najbardziej zasłużenie. Please w nietypowy sposób podszedł do techniki animacji poklatkowej, wykorzystując masę różnorakich materiałów z których wykonał marionetki i scenografię. Zrobił coś jeszcze: wszystko to sprowadził do wspólnego mianownika za pomocą monochromy w postaci bieli. Z jednej strony nadało to spójności wizualnej stronie filmu, z drugiej wymusiło wykorzystanie pewnych interesujących rozwiązań (jak np. wypukłość wszelkiego pisma).

A jest też fabuła! Na poły sentymentalna, na poły filozoficzna i podparta głosem Davida Canna.

Majestersztyk.

Strona oficjalna: www.theeaglemanstag.com

Jak zrozumieć kobiety, kiedy one same siebie nie rozumieją?

Yoshimichi Tamura (wcześniej pracujący dla Disneya nad filmami takimi jak „Tarzan”, „Hercules” czy „Dzwonnik z Notre Dame” oraz dla DreamWorks), wraz z kolektywem Planktoon Cosmo, w żartobliwy sposób spróbował na to pytanie odpowiedzieć. Czy to próba udana? Szczerze mówiąc wątpię. Poniższy film jest za to kawałkiem świetnej, lekkiej i pomysłowej animacji. Trójwymiarowa grafika komputerowa po zabiegu cellshadingu (choć innym niż to co znamy z dotychczasowych produkcji) nabrała lekkości i plastyczności charakterystycznej dla dwuwymiarowych animacji. Efekt jest nadzwyczaj udany.

[za Catsuka]

Szpady, szable, pistolety – to nie tylko broń. To narzędzia służące do rozstrzygania sporów.

Lord Allsbury musi bronić honoru. Stawia się zatem, tak jak ustalił ze swoim przeciwnikiem, o 7 rano nad Krwawym Strumykiem – odwieczną areną pojedynków. Jednak zanim porachunki zostaną wyrównane, do rozstrzygnięcia jest jeden mały problem…

Podziękowania dla Mirka za info o filmie!

Lubicie pin-up? Przepadacie za zombie? Podobało Wam się „Fido”? Jeśli na choć jedno z tych pytań odpowiedzieliście „tak”, to „Perfekcyjna pani domu” jest filmem dla Was.

Film Grzegorza Caputy stylizowany jest na filmowy poradnik z lat 50 ubiegłego wieku. Lat 50 odrobinę alternatywnej rzeczywistości, wypadałoby dodać.

Film zdobył główną nagrodę na tegorocznym Festiwalu Niezależnych Filmów Fantastycznych i Horrorów.

http://www.youtube.com/watch?v=Gy1zMD2qD3M

Strona oficjalna Grzegorza Caputy: www.caputastudio.com

Ostatnimi czasy powstało w Polsce sporo postapokaliptycznych krótkometrażówek. Jednak w przeważającej większości nie są to produkcje zbyt udane…

Jednym z wyróżniających się filmów jest dzieło Marcina Szymczyka oraz Sebastiana Kłossowicza. „EXE” powstało przy minimalnym budżecie – 1000 zł – oraz udziale trójki osób. Cała produkcja trwała 2,5 miesiąca, z czego 5 dni przeznaczono na zdjęcia. Efekt moim zdaniem jest interesujący, ale wiele aspektów nie zagrało. Chodzi głównie o scenariusz i montaż: film zawiera zbyt wiele dłużyzn. Na plus można policzyć nietypowy zabieg polegający na wysokim nasyceniu obrazu kolorami (w opozycji do standardowych szarości i sepii jakie opanowały postapokaliptyczne kino) oraz niektóre elementy scenografii. Wierzę jednak w to, że debiut Marcina i Sebastiana to jedynie pierwszy, nieśmiały krok w ich filmowej karierze.

Jest rok 2007, 37 lat po wybuchu III wojny światowej. W jej wyniku ludzkość została niemalże doszczętnie zgładzona. Niewielki garstki ludności, które przetrwały, próbują przeżyć w skrajnych warunkach kolejne dni. Krąży wśród nich legenda, mówiąca o miejscach, gdzie istnieją pradawni bogowie, a ludzie żyją szczęśliwie z maszynami. Wczesną wiosną jeden z niewielu zdrowo-narodzonych młodych ludzi wyrusza w samotną podróż. Wcześniej w wyjątkowo mroźnej zimie traci bliskie mu osoby. Historię świata zna tylko z opowiadań, szczątków gazet i książek. Szuka pozostałych ludzi, schronu, bezpieczeństwa i pożywienia…

http://www.youtube.com/watch?v=kA3KJ_-1Fkw

Profil Facebook: http://www.facebook.com/exeuniverse

„Nomina Domini” to nie lada gratka dla miłośników Arthura C. Clarka.

Ivan Engler – reżyser świetnego thrillera s-f „Cargo” – zanim zaangażował się w swój pełnometrażowy debiut, nakręcił poniższy szort. W oryginalnej wersji film pojawił się na kilku festiwalach (m.in Camerimage 2000 w Toruniu) zdobywając nagrody i wyróżnienia. Jednak dopiero dziś, 12 lat po premierze, mamy okazję obejrzeć „Nomina Domini”. W odrestaurowanej, wzbogaconej o angielskie napisy.

Skąd jednak nawiązanie do Clarka? To proste: „Nomina Domini” to luźna adaptacja „Dziewięciu miliardów imion Boga”.

W starożytności Antychryst został uwięziony głęboko pod powierzchnią ziemi. W celu ochrony wejścia do podziemnej pieczary powstał zakon, który chroni ludzkość przed powrotem Zła. Tak długo jak mnisi przepisują kolejne iteracje imion Boga, tak długo Szatan pozostaje uwięziony. Jednak z czasem żmudna, wyczerpująca praca została powierzona maszynie – i to był błąd.

Uwaga! Powyżej tylko zwiastun „Nomina Domini”. Obecnie film jest do obejrzenia wyłącznie na stronie oficjalnej: www.nominadomini.com

Czyli krótka historia kilku prac twórców napisów i czołówek filmowych/serialowych oraz ich podziwu dla Saula Bassa.

Film jest częścią projektu OFF BOOK PBS Arts.

Watch Off Book: The Art of Film and TV Title Design on PBS. See more from Off Book.

Kanadyjski ukłon w stronę kina neo-noir, zatytułowany „Corvus” wygląda naprawdę obiecująco. Jest tylko jeden problem…

Znajdujący się obecnie w fazie postprodukcji obraz w reżyserii Darcy Van Poelgeesta, do pełnego ukończenia swojego dzieła potrzebuje nieco gotówki. Jeśli więc podoba wam się to co widzicie, to zachęcam do odwiedzenia strony indiegogo gdzie można sypnąc nieco groszem (i dostać coś w zamian:)

Jeśli jednak Was nie stać, to już samo kliknięcie na opcję „Lubię to” (umieszczoną pod video na stronie kampanii finansowej filmu) i podzielenie się linkiem o produkcji jest także formą pomocy dla twórców.

[za Quiet Earth]

Film opowiadający o dwóch złodziejach, którzy muszą obrabować sejf w całkowitych ciemnościach jest drugim współnym projektem krótkometrażowym Macleana i Fassbendera – w 2009 roku nakręcili wspólnie „Man on the motorcycle” i najprawdopodobniej nie jest to koniec ich współpracy. Panowie pracują podobno nad scenariuszem filmu pełnometrażowego. W „Pitch Black Heist” zobaczymy również Liama Cunninghama (obecnie znanego jako Davos Seaworth z „Gry o tron”).

Michael Fassbender jest ostatnio wszędzie i choć niektórzy zaczynają na ten fakt narzekać, ja osobiście nie mam nic przeciwko temu i na kolejne produkcje z udziałem utalentowanego Irlandczyka czekam zawsze z niecierpliwością.

http://www.youtube.com/watch?v=LeqqupWZE-8

„In God We Trust” Jasona Reitmana to jawny dowód na to, że lepiej nie pokładać wiary w siły wyższe.

Nie wiemy kiedy przyjdzie nasz czas, żeby się ze światem pożegnać. Wszyscy mają jednak nadzieję, że będzie to w miarę łagodne i bezproblemowe. Robert pewnie też na to liczył, zanim wpadł pod samochód. To jednak nie był koniec jego rozczarowań. Okazuje się bowiem, że po śmierci trafiamy do… biura weryfikacji – przygnębiającego miejsca z bandą niekompetentnych urzędników posługujących się przestarzałą technologią.

Reitman ma na koncie 6 filmów krótkometrażowych, a „In God We Trust” stanowi jedną z najlepszych pozycji w jego filmografii.