Kiedy Matthew Vaughn ogłosił, iż będzie reżyserować kolejny film o X-Menach, wydawało się to wyjątkowo trafnym wyborem. Udowodnił już wcześniej, iż żadna konwencja filmowa nie jest mu obca – czy chodzi o świat komiksowych superbohaterów właśnie („Kickass”), inteligentne kino gangsterskie („Przekładaniec”) czy baśniowe światy („Gwiezdny Pył”). Jednak pomysł Vaughna na to, by opowiedzieć o początkach szkoły dla mutantów i co się z tym wiąże, przenieść akcję w lata sześćdziesiąte, wydawał się dość ryzykowny. Czy ryzyko się opłaciło? Myślę, że tak.
