„More Than You Can Chew” to dwunasty odcinek internetowego serialu Black Box TV, opartego na założeniach zbliżonych do kultowej Strefy Mroku. Ma być krótko i zaskakująco – i taki właśnie jest „More Than You Can Chew”. Znakomicie pogrywa sobie z przyzwyczajeniami widzów.
Szanowni Państwo, niestety nie żyjemy w przyszłości, jaką przez lata obiecywała nam fantastyka naukowa. Mroczne wizje cyberpunkowej infostrady egzystują pod postacią kolorowych portali społecznościowych. Cybernetyczni służący w naszych domach pojawiają się co najwyżej w formie krągłych samobieżnych odkurzaczy. Eksploracja kosmosu (zarówno ta komercyjna jak i naukowa) ograniczyła się do orbity ziemskiej…
Niedawno w kinach można było obejrzeć wyprodukowany przez Eli Rotha „The Last Exorcism”, obecnie w Stanach sporym sukcesem okazał się „The Rite” z Hopkinsem, a już niedługo na ekrany zawita „11-11-11” Darrena Lynn Bousmana – znanego do tej pory z kilku części „Piły”. Wszystkie łączy fakt, iż biorą na filmowy widelec tematykę zwiazaną z chrzescijańską wiarą w demony. Do tego ostatniego właśnie pojawił się zwiastun.
Horror ludowy (czy jak to mawiają Anglosasi Folk Horror) to podgatunek kina grozy, który cieszył się dość krótkim, acz zauważalnym żywotem filmowym, nigdy jednak nie zyskał takiej popularności jak choćby slashery czy horrory gore. A szkoda, ponieważ tematyka igrania z pogańskim mistycyzmem i zagłębianie się w ciemne strony folkloru jest (w przeciwieństwie do wyżej wymienionych gatunków) jeszcze nie tak wyświechtana i na tyle ciekawa, że dałoby się coś nietuzinkowego w tym klimacie nakręcić. Najbardziej znanym obrazem tego rodzaju jest bez wątpienia „The Wicker Man”. Warto też nadmienić „The Blood on Satan’s Claw” i „Witchfinder General” z Vincentem Price’m. Wszystkie te filmy nakręcono w latach siedemdziesiątych w Anglii i to właśnie w Anglii po niemalże czterdziestu latach powstał -nie byle gdzie bo w studiu kultowego Hammer Films – obraz zatytułowany „Wake Wood”.
Czy amerykański horror może jeszcze czymś zaskoczyć? W dobie rimejków i rebootów ciężko natrafić na produkcję cechującą się choćby odrobiną oryginalności, o porządnym straszeniu widza (nawet w minimalnym stopniu) nie wspominając. „Insidious” Jamesa Wana („Piła”) w zwiastunie wygląda intrygująco, jednak prawdopodobnie wyjdzie jak zwykle…
Proza Samotnika z Providence po dziś dzień rozpala wyobraźnię ludzi na całym świecie. Nie tylko czytelników, ale również twórców wszelkiej maści: od muzyków, poprzez plastyków, na filmowcach kończąc. Kim jednak był Howard Philips Lovecraft?
Monster movies to klawy gatunek. Mieliśmy już olbrzymie króliki, gigantycznego ptaka, rekina wielkości łodzi podwodnej… Ale to wszystko małe miki, albowiem nic nie przygotowało Was na „Behemotha”!
Z tej właśnie okazji pojawił się nowy zwiastun. Choć trzecia odsłona serii Tetsuo miała swoją premierę we wrześniu 2009, na Festiwalu Filmowym w Wenecji, to dystrybucja kinowa tego filmu delikatnie mówiąc – kuleje. Najnowsze dzieło Shinyi Tsukamoto objechało wiele festiwali na całym świecie (m.in. Sitges, Tribeca), ale łatwiej film ten obejrzeć na DVD lub VOD, niż w kinie…
Na pierwszy rzut oka „The Tunnel” to kolejny amatorski, utrzymany w dokumentalnej stylistyce, straszak. Jednak jest coś, co wyróżnia ten projekt spośród innych.
Samotny mężczyzna budzi się rano w swoim mieszkaniu. Niczego nie podejrzewając przygotowuje się do kolejnego dnia. Jednak po opuszczeniu apartamentu jego uwagę zwraca wszechobecna cisza i bezruch. Wszyscy ludzie zniknęli, miasto jest opustoszałe… I wbrew pozorom, nie jest to kolejna historia o zombie. Twórcy „Vanishing On 7th Street” postarali się o coś straszniejszego.
Wieki minęły, kiedy prezentowaliśmy pierwszą zajawkę szwedzkiego horroru „Psalm 21”. W międzyczasie zrobiliśmy też wywiad z reżyserem, Fredrikiem Hillerem. Było to jednak tak dawno, że praktycznie zapomniałem, że taki film w ogóle powstaje. Jak się jednak okazuje, „Psalm 21” miał kilka dni temu swoją premierę w Szwecji. Pojawił też się nowy trailer, który znajdziecie poniżej.
Wampiry i zombie to klasyczne filmowe potwory, ostatnio dość często eksploatowane przez kino i telewizję. Owszem, od czasu do czasu trafi się jakiś wilkołak, tudzież demon czy duch, ale ogólnie wciąż straszy się nas tym samym. Przydałoby się jakieś urozmaicenie, nieprawdaż? Co powiecie na dżinny?
