Z okazji Halloween zapraszam do obejrzenia szorta idealnie wpasowującego się w ten okres. „The United Monster Talent Agency” to dziełko Grega Nicotero, charakteryzatora i specjalisty od efektów FX, który ostatnio współpracował z Frankiem Darabontem przy serialu „The Walking Dead”. Jego krótkometrażówka to sentymentalna podróż do czasów czarno-białego kina grozy z lat 50-tych i 60-tych a także swoisty hołd złożony klasycznym (i dziś już kultowym) filmowym potworom.
Kino gangsterskie prosto z Wysp to jest to co tygryski lubią najbardziej. A „London Boulevard” zapowiada się na kino jak najbardziej brit i jak najbardziej gangsta. Jednak to nie jest kolejny obraz z gatunku tych, do jakich przyzwyczaił nas Guy Ritchie (szybkie tempo, ostry montaż, lekki ton i parada dziwacznych bohaterów). Na pierwszy rzut oka jest mu bliżej do świetnego i bardziej poważnego „Layer Cake” Matthew Vaughna.
Czytaj dalej „London Boulevard” – zwiastun
Debra Granik, mimo krótkiej jeszcze filmografii, stała się bardzo szybko ulubienicą festiwali filmów niezależnych. Swoim drugim pełnometrażowym dziełem – „Winter’s Bone” udowodniła, że doskonale rozumie stylistykę kina „owiniętego w brązowy papier” oraz potrzeby widowni szukającej poza kinem mainstreamowym bohaterów z krwi i kości.
Hiszpańskie horrory to coś o czym my Opiumiści lubimy pisywać, podobnie zresztą jak i o lovecraftowskich nawiązaniach w kinematografii. A „The Valdemar Legacy” to nic innego jak nastrojowy film grozy prosto z Półwyspu Iberyjskiego mocno inspirowany twórczością Samotnika z Providence. Dlatego też fakt, iż wzmianka na jego temat pojawia się właśnie tutaj, nikogo raczej nie powinien dziwić.
„Tron Night” to jednorazowy pokaz wybranych scen filmu „Tron: Dziedzictwo„, zrealizowany przez dystrybutorów (w Polsce jest to Forum Film). Dziś, jednocześnie w setkach światowych kin przedstawione zostały 23 minuty filmu, dając przedsmak nadchodzących atrakcji. Czy „Tron: Dziedzictwo” to film na który warto czekać?
Suka Off to niezależna grupa artystyczna, założona w 1995 roku w Katowicach. Formacja specjalizuje się w różnego rodzaju performance’ach, prezentacjach teatralnych i video, tematycznie obracających się wokół ludzkiej cielesności we wszystkich jej biologicznych i fizjologicznych aspektach, a całość nierzadko utrzymana jest w postindustrialnej stylistyce. Suka Off ma na swoim koncie występy zarówno w kraju (gdzie spotyka się z – eufemistycznie rzecz ujmując – bardzo różnymi reakcjami publiki), jak i za granicą (w tym m.in. w Argentynie, Brazylii, Japonii i Chile). Rozmawiamy z założycielem i głównodowodzącym Suki, Piotrem Węgrzyńskim.
„Dark Souls” to kolejny ciekawie się zapowiadający horror ze Skandynawii, a konkretnie z Norwegii, choć reżyserami są dwaj Francuzi, Mathieu Peteul i Cesar Ducasse. Po raz kolejny będziemy mieli do czynienia z zombie, jednak w przeciwieństwie do choćby „Dead Snow” braci Finów, temat ten potraktowano poważnie i – jak się wydaje – dość oryginalnie. Choć ja osobiście przyznaję, że pewne ujęcia z trailera przywodzą mi na myśl „Let Sleeping Corpses Lie”… Co nie zmienia faktu, że wypatruję ze sporym zainteresowaniem. W rozwinięciu wpisu znajdziecie streszczenie fabuły, zwiastun oraz trzy nastrojowe fragmenty muzyczne autorstwa Wojciecha Golczewskiego, któremu przy okazji dziękujemy za informację o filmie.
O ile na sam pomysł stworzenia kontynuacji kultowego „Trona” kręciłem z początku nosem, to informacja o wyborze Daft Punk na autorów ścieżki dźwiękowej wywołała mój uśmiech. Bo któż nadawałby się do tej roli lepiej? Któż tak dobrze potrafiłby połączyć analogową elektronikę z ogromnymi dawkami skondensowanej energii?
Daft Punk nie zawiedli. Można ocenić to już dziś.
„Widziałeś ich we „Władcy Pierścieni”. Walczyłeś z nimi w „World of Warcraft”. Teraz przybyły, by zabić nas wszystkich.” Gdy w pewnym amerykańskim parku narodowym zaczynają ginąć ludzie, nikt nie spodziewa się, że to właśnie orkowie są za to odpowiedzialni. Do walki staje dwóch poczciwych strażników leśnych i gorąca działaczka na rzecz ochrony środowiska.
Na najnowsze dzieło Kanye Westa można patrzeć różnie. Czy to ponad 30 minutowy teledysk czy już może film krótkometrażowy? Czy treść ma tu w ogóle jakiekolwiek znacznie (i jeśli tak to co autor miał na mysli?), czy może ważniejsza jest forma a przede wszystkim podkład muzyczny? Czy ego tego artysty może być jeszcze większe?! Jakkolwiek oceniać „Runaway” przyznać trzeba, że pod względem wizualno-muzycznym jest interesująco choć fabularnie już nie do końca…
Lubię horrory poruszające tematykę demonicznych opętań a jeszcze bardziej lubię Anthoniego Hopkinsa. Obraz „The Rite” to jak najbardziej film grozy oscylujący wokół kościelnych egzorcyzmów z utalentowanym i charyzmatycznym Anglikiem w roli głównej.
