Powyższa ilustracja zawiera w sobie esencję wariactwa zatytułowanego „Sucker Punch”. Zack Snyder postanowił poczęstować widownię koktajlem jakiego ta jeszcze nie próbowała. A czy nadmiar składników nie wpłynie negatywnie na smak? To okaże się za jakiś czas. Na chwilę obecną zostaje nam tylko zaglądanie przez ramię panu barmanowi…
Będę szczery: wiele obiecuję sobie po kolejnym filmie Duncana Jonesa. Jego debiutancki „Moon” bez trudu dostał się na moją prywatną listę 10 najlepszych obrazów s-f ostatniej dekady, jednocześnie portretując reżysera jako drobiazgowego, świadomego kreatora. Czy „Source Code” okaże się równie nietuzinkowym filmem?
Chęć poznania i głód odkryć ludzkość ma wyryte głęboko w najstarszych, pierwotnych partiach DNA. Ostatecznie przecież nie byłoby nas tutaj, gdyby nie ta dziecięca, nieposkromiona ciekawość świata. Co jednak, gdy pewnego dnia przekroczymy granicę? Przestrzeni? Czasu? Nieskończoności?
Kosmici znowu atakują, ale tym razem ich celem jest… Dziki Zachód. Bohater „Cowboys & Aliens” (na podstawie komiksu o tym samym tytule) pewnego dnia budzi się na pustyni niczego nie pamiętając. Trafia do miasteczka o dramatycznej nazwie Absolution, które niedługo potem nawiedzają obcy. Jake zbiera ekipę, by zawalczyć z kosmitami.
Ruairi Robinsona uważni czytelnicy OPIUM poznali po raz pierwszy przy okazji wpisu dotyczącego nowej wersji „Akiry” gdzie zaprezentowaliśmy jego krótkometrażówką „Silent City”. Wspomniany szort przysporzył mu sporej popularności i co najważniejsze zwrócił uwagę producentów filmowych (co zaowocowało stołkiem reżyserskim aktorskiej adaptacji kultowego anime). Jak na razie o „Akirze” nic nie słychać, ale to nie oznacza, iż ten młody twórca spoczął na laurach. Przeciwnie, w między czasie zajmował się realizacją „Blinky™” – historii przyjaźni pewnego chłopca (znany z „Where The Wild Things Are” Max Records) z robotem. Robotem, któremu bliżej do morderczego M.A.R.K 13 z „Hardware” niż do milusińskiego Wall-E czy sympatycznego Numeru 5 z „Krótkiego Spięcia”.
O „Battle: Los Angeles” pierwszy raz pisaliśmy kilka miesięcy temu. W międzyczasie pojawiły się kontrowersje dotyczące twórców efektów specjalnych, którzy pracując przy tym filmie, jednocześnie robili swoją własną wersję inwazji kosmitów na L.A., czyli znany Wam „Skyline„. Teraz możemy już porównać zapowiedzi tych konkurujących produkcji.
„Tron Night” to jednorazowy pokaz wybranych scen filmu „Tron: Dziedzictwo„, zrealizowany przez dystrybutorów (w Polsce jest to Forum Film). Dziś, jednocześnie w setkach światowych kin przedstawione zostały 23 minuty filmu, dając przedsmak nadchodzących atrakcji. Czy „Tron: Dziedzictwo” to film na który warto czekać?
Gdy w Lipcu 1969 roku świat z zapartym tchem obserwował lądowanie Apollo 11 na Księżycu, pewien młody chłopak wysłuchiwał niezwykłej historii dziewięćdziesięcioletniego Juliusa Bedforda, który wraz z profesorem Cavorem zwiedził Srebrny Glob pięćdziesiąt lat wcześniej.
Tyle szczęścia na raz, że nie wiem, od czego zacząć… Ok, Simon Pegg i Nick Frost wracają! Wystąpią w filmie na podstawie własnego scenariusza, a reżyserii podjął się Greg Mottola („Supersamiec”). „Paul” nie będzie wcale o ośmiornicy przewidującej wyniki piłkarskie. O nie, będzie to niezbyt mądra komedia sci-fi z elementami kina akcji, gdzie Pegg i Frost zagrają brytyjskich geeków, którzy w podróży do amerykańskiej krainy UFO spotykają kosmitę – zbiega ze Strefy 51.
Jeśli uwielbiacie dobrą animację, cieszy Was fajny design, pulpowe amerykańskie science-fiction z połowy ubiegłego wieku łykacie bez popitki, a „Laboratorium Dextera” potraficie cytować przez sen – ten film jest dla Was.
Fani uniwersum Warhammer wiązali (lub też nadal wiążą) duże nadzieje z pierwszym, oficjalnym filmem rozgrywającym się w tymże. Prawdą jest jednak, że pierwszy zwiastun, który prezentowaliśmy Wam nieco ponad miesiąc temu, ostudził oczekiwania niczym kubeł zimnej wody. Czy druga zapowiedź zatrze pierwsze, nie najlepsze wrażenie?
Niestety, proszę Państwa, nadal jest źle.
Czytaj dalej Kolejny zwiastun „Ultramarines”, kolejne rozczarowanie
Zastanawiającym jest, że gatunek tak wybitnie filmowy jak cyberpunk, nigdy nie miał szczególnego szczęścia do tej właśnie muzy. Na półkuli zachodniej doliczyć się można jedynie kilku fabularnych rozbłysków, a i dalekowschodni filmowcy w tej materii nie rozpieszczali zbytnio fanów gatunku. Najmocniejszym bastionem cyberpunku było (i zapewne będzie) anime. Z tej niszy wywodzą się największe arcydzieła i skośnoocy animatorzy chyba najlepiej czują tego specyficznego, cyfrowego bluesa.
Czytaj dalej „Mardock Scramble” – zemsta w oparach cyberpunku
